کارائیب شرقی
کارائیب شرقی حلقه کلاسیک کارت‌پستالی است: پروازهای کوتاه از میامی یا سن‌خوآن، و بعد روزهایی از آب‌های کم‌عمق فیروزه‌ای، صبح‌های ماسه سفید و بعدازظهرهای معاف از مالیات. لنگرهای معمول هفت‌شب شامل سنت‌توماس با چشم‌انداز بندر از پارادایس پوینت، هویت دوگانه هلندی-فرانسوی سنت‌مارتن، جزایر خصوصی خطوط کشتیرانی در باهاما، و شهر قدیمی استعماری سن‌خوآن درست کنار اسکله است. دریا آرام است، روزها به هم نزدیک‌اند و این مسیر برای کروزنوردان تازه‌کار و خانواده‌ها مناسب است. بهترین فصل دسامبر تا آوریل است؛ فصل توفان (ژوئن تا نوامبر) نرخ پایین‌تری با ریسک آب‌وهوایی می‌دهد که ارزش دارد پیش از رزرو با تیم ما دربارش حرف بزنید.
کارائیب غربی
کارائیب غربی به‌جای وقت خالص ساحلی، ترکیبی غنی‌تر می‌دهد: شهرهای استعماری، سینوت‌ها، دیواره‌های مرجانی و تاریخ مایا. از میامی، گالوستون یا نیواورلئان، مسیر در کوزومل — دروازه خرابه‌های مایا در تولوم و چیچن ایتزا — ساحل هفت‌مایلی گرند کیمن و سد شنی پرستاره‌های دریایی، و اچو ریوس یا مونته‌گوی جامائیکا لنگر می‌اندازد؛ جایی که آبشار دان‌ریور و شنا در بلو هول روز را پر می‌کنند. این خانواده‌پسندترین کمربند میان هر سه کارائیب است و به‌راحتی با اقامتی در فلوریدا پیش یا پس از سفر ترکیب می‌شود. حرکت‌ها در تمام سال برقرار است؛ زمستان آرام‌ترین دریا را دارد.
کارائیب جنوبی
کارائیب جنوبی نیمه آرام‌تر و دورترِ این دریاست — معمولاً از سن‌خوآن، باربادوس یا پوینت-ا-پتر دسترس‌پذیر است و در عوض خیابان‌های استعماری رنگارنگ‌تر و آب‌های آرام‌تر زیرِ باد را می‌دهد. آروبا آب‌وهوای خشک و بادخوش و ساحل فلامینگوها را می‌آورد؛ ویلمستاد کوراسائو اسکله‌ای ثبت‌شده در یونسکو از نمای‌های پاستلی است؛ بونیر پایتخت غواصی منطقه است؛ و گرنادا، آنتیگوا و سنت لوسیا به‌ترتیب مزارع ادویه، ۳۶۵ ساحل و کوه‌های پیتون را اضافه می‌کنند. چون لنگرها دورتر از هم‌اند، مسیرها به ۱۰ تا ۱۴ شب می‌رسند. این مسیر در امن‌ترین قسمت پایین کمربند توفان قرار دارد و آن را به انتخاب کارائیب برای سفرهای تابستانی تبدیل می‌کند.
آلاسکا
آلاسکا مقصد کروزی است که کشتی کروز برای آن ساخته شد: گذرگاه داخلی میان ونکوور و ویتیر از کانال‌های محافظت‌شده در کنار قله‌های برف‌پوش، یخچال‌های در حال کالبدشکافی و جزیره‌های جنگل‌عمیق می‌گذرد. مسیرهای کلاسیک هفت‌روزه در ژونو (تماشای نهنگ و یخچال مندنهال)، اسکگوی (ریل‌راه دور طلا به سمت یوکان)، کچیکان (میراث بومی و رودهای ماهی سالمون) و یخچال خلیج گلیشیر یا هابارد لنگر می‌اندازند؛ جایی که کشتی ساعت‌ها در میان ریزش یخ مکث می‌کند. فصل سخت‌گیرانه است — مه تا سپتامبر — با ژوئن و ژوئیه پرنورترین و اواخر اوت بهترین برای حیات‌وحش. بالکن‌ها اول تمام می‌شوند: تماشای یخچال از کابین گرم، نیمی از تجربه است.
کانال پاناما
عبور از کانال پاناما نزدیک‌ترین چیز به یک مراسم در دنیای کروز است. کشتی با سه محوطه قفل گاتون ۲۶ متر بالا می‌رود به کانالی که از جنگل احاطه شده، دریاچه گاتون را می‌پیماید و سپس از قفل‌های میرافلورس به اقیانوس آرام پایین می‌آید — یک روز تمام از تاریخ، مهندسی و توضیح‌های راهنما از عرشه‌های باز. عبورهای کامل میان فلوریدا و کالیفرنیا یا ونکوور حرکت می‌کنند (معمولاً ۱۴ تا ۱۷ شب، پاییز و بهار)؛ عبورهای جزئی از فورت لادردیل از کارائیب به آرام و برگشت را در ۱۰ تا ۱۱ شب می‌روند. هر دو در شهر قدیمی دیوارکشیده کارتاخنا و ریل‌راه جنگل‌های پورت لی‌مون لنگر می‌اندازند. توسعه دوران صدساله کانال حالا جدیدترین ابرکشتی‌ها را می‌پذیرد.
ریویرای مکزیک
در سمت اقیانوس آرام، ریویرای مکزیک کوتاه‌ترین و مقرون‌به‌صرفه‌ترین حلقه این منطقه است: سفرهای رفت‌وبرگشت سه تا هفت‌شب از لس‌آنجلس به پورتو والارتا، مازاتلان و کابو سان لوکاس. روزهای دریا کم‌اند، قیمت‌ها دوستانه می‌مانند و پنجره زمستانی (نوامبر تا آوریل) دقیقاً با فصل نهنگ قوزدار در آب‌های کابو هم‌راستا است. این کروز کلاسیکِ اولِ خانواده‌های کالیفرنیایی است و به‌طور طبیعی با اقامتی در لس‌آنجلس جفت می‌شود. برای بازدیدکنندگان بین‌المللی، تنها دروازه، شرط ورود آمریکا است؛ بعد از سوارشدن، گرمای اسپانیایی‌زبان، بازارهای کنار بندر و عرشه‌های طلایی-غروب، آن را به آرام‌ترین دریانوردی اقیانوس آرام تبدیل می‌کند.
جزایر گالاپاگوس
گالاپاگوس متمرکزترین و صمیمی‌ترین تجربه کروزی دنیاست: کشتی‌های کوچک — که قانوناً حدود ۱۰۰ مهمان دارند — شما را در پیاده‌روی کنار ایگواناها، پرنده‌های پابزرق و لاک‌پشت‌های غول‌پیکر همراهی می‌کنند؛ جانورانی که هرگز یاد نگرفته‌اند از انسان بترسند. پیاده‌روی‌های با راهنمای طبیعت‌شناس روزی دو بار در جزیره‌هایی مانند بارتولومه، فرناندا و اسپانیولا انجام می‌شود و میان آن‌ها شنا در آب‌هایی است که شیرهای دریایی و پنگوئن‌ها با شما مشترک‌اند. سفرهای اکتشافی هفت تا پانزده شب از گوایاکیل یا بالترا حرکت می‌کنند و هر بازدیدکننده باید با راهنمای دارای مجوز سفر کند. مجوزهای بسیار محدود یعنی کابین‌ها یک سال پیش تمام می‌شوند؛ بهترین بازه‌ها ژانویه تا مه و فصل خشک‌تر ژوئن تا دسامبر است. این یک سفر فهرست-آرزوهاست، به معنای واقعی کلمه.
آمریکای جنوبی
کروزهای آمریکای جنوبی در طول لبه‌های دراماتیک غربی و جنوبی قاره حرکت می‌کنند: از تپه‌های والپارایسو بالای سانتیاگو، کشتی به سمت جنوب از هزارتوی فیوردها و یخچال‌های شیلی می‌گذرد — پاتاگونیا، تنگه ماژلان، و کانال بیکل با کلونی‌های شیر دریایی — و سپس به اوشوآیا می‌رسد، جنوبی‌ترین شهر و دروازه عبورهای قطب جنوب. مسیرهای سمت اطلس بوئنوس‌آیرس، مونته‌ویدئو و ریودو ژانیرو را با ساحل فصل کارناوال برزیل به هم می‌بندند. تابستان جنوبی (نوامبر تا مارس) تنها بازه دریانوردی است و نرخ‌ها برای مسیرهای نزدیک قطب جنوب به‌شدت بالا می‌رود. پرتغالی، اسپانیایی و سکوت یخچالی یک دو-هفته را با هم شریک‌اند — کروزی که در این راهنما همتایی ندارد.
ترانس‌اقیانوس از پاناما
عبور اقیانوس آرام از مسیر پاناما یک حماسه جابه‌جایی است: کشتی‌ای که دنیای کارائیب را برای فصل تازه‌ای در آسیا یا آلاسکا ترک می‌کند و مسافران را برای حدود ۱۵ تا ۳۰ روز دریا همراه می‌برد. پس از خودِ عبور از کانال، مسیر از بنادر مکزیک و آمریکای مرکزی ادامه می‌یابد — کابو، آکاپولکو، پوئرتو کتزال — پیش از پاهای بلند آبِ آزاد به سمت هونولولو، تاهیتی یا توکیو، بسته به فصل کشتی. روزهای بندری کم‌اند و این عمدی است؛ این سفر برای خوانندگان، دورکارها و عاشقان دریاست که خودِ اقیانوس مقصدشان است. نرخ هر شب پایین‌ترین در دنیای کروز است، اما زود رزرو کنید و صبر با خود ببرید.
